Anything Can Happen

music news and anything interesting

April 29, 2011

Filed under: Uncategorized — djmanos85 @ 1:24 pm

ΟΙ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ Ν’ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ – ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΧΙ!
Share

Λαϊκή υπερκομματική πρωτοβουλία για την έξοδο από την ΕΕ, για να σωθούν τα υπαρξιακά θεμέλια της Αυστρίας

Σε απάντηση της προσπάθειας για μία βίαιη επιβολή της Συνθήκης της Λισαβόνας, ομάδα πολιτών δρομολόγησε μια εθνική πρωτοβουλία για να εξασφαλιστεί η έξοδος της Αυστρίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
………

Τα κυριαρχικά δικαιώματα που μεταβιβάστηκαν στους κοινοτικούς οργανισμούς, όπως προβλέπεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας, περιορίζονται και σε συνέπεια αυτού του γεγονότος, δεν είναι δημοκρατικά νομιμοποιημένα
………

Η ελευθερία και η δημοκρατία είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς πάλης, οι ισχυροί δεν άφησαν ποτέ ηθελημένα την εξουσία.

Πώς θα υποστηρίξετε αυτή τη λαϊκή πρωτοβουλία;
Όλοι οι Αυστριακοί πολίτες, ηλικίας 16 ετών και άνω, δικαιούνται να υπογράψουν τις λαϊκές πρωτοβουλίες.
Μόλις συγκεντρωθούν 8.032 υπογραφές (1 τοις χιλίοις του πληθυσμού), το Υπουργείο Εσωτερικών θα ανακοινώσει δημοσίως σε πια εβδομάδα θα συλλεχτούν υπογραφές για το σύνολο της χώρας.»
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο – είμαι σίγουρος ότι θα δονήσει χορδές στις ψυχές πολλών από σας.

Πολύ τούς ζηλεύω τους Αυστριακούς (καλοπροαίρετα φυσικά): για την οικονομία τους, για την ποιότητα ζωής τους, για την οργάνωση του κράτους τους, προπάντων όμως για την συνταγματική προνοητικότητά τους: οποιοσδήποτε μπορεί να κινήσει διαδικασία δημοψηφίσματος, συγκεντρώνοντας προαποφασισμένο αριθμό υπογραφών. Θα ήθελα πάρα πολύ να δω παρόμοιες διαδικασίες να κινούνται και στην Ελλάδα (υποπτεύομαι ότι ‘κρίσιμη μάζα’ ψηφοφόρων υφίσταται). Πλην όμως, κάτι τέτοιο είναι παντελώς ανέφικτο, βάσει του παρόντος Συντάγματός μας (άρθρο 44 – χαίρε! ‘Δημοκρατία’!): μοναδικός αρμόδιος για την πρόταση δημοψηφίσματος είναι η Βουλή – δείτε wikisource.org. *

«Αποφασίζομεν και διατάσσομεν…» έλεγε ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος (1967), στηριζόμενος στις τότε διαθέσιμες δυνάμεις καταστολής, καθώς και στην τότε ψυχική καταρράκωση των Ελλήνων. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σήμερα, με τις δυνάμεις καταστολής να φορούν ‘δημοκρατικό/συνταγματικό’ μανδύα και με τα ΜΜΕ να καταρρακώνουν συστηματικά τους Έλληνες, προκαλώντας εθνική κατάθλιψη, αύξηση αυτοκτονιών (δείτε, π.χ., εδώ) και φαινόμενα ‘αυτομαστίγωσης’.

Πως μπορούμε ν’ αντιδράσουμε εν προκειμένω (όσοι θέλουμε ν’ αντιδράσουμε); Νομίζω απαιτώντας, κατ’ αρχήν, σύγκληση Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης (το πώς και τις λοιπές διαδικασίες/τεχνικές λεπτομέρειες δεν τις γνωρίζω – ας μιλήσουν οι ειδικοί). Το πρώτιστο, όμως, είναι να μετρηθούμε πόσοι είμαστε, κατά την γνώμη μου. Μια πιθανή μέθοδος (διαδικτυακή – διεθνώς καταξιωμένη) είναι μέσω http://www.gopetition.com. Το πεδίο είναι ανοικτό για όσους θέλουν να προτείνουν συγκεκριμένη σχετική διατύπωση ή έχουν άλλες (άμεσα υλοποιήσημες) προτάσεις. Θα έλεγα, πάντως! , ν’ αποφύγουμε τις συνήθεις υπερβολές, φραστικές ‘κορώνες, καθώς και ‘ψηφοφορίες’ μέσω blogs – δεν έχουν καμία απολύτως βαρύτητα ή αξιοπιστία!

*Ιστορική σημείωση: ο πρώην αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος κατάφερε να μαζέψει πάνω από 3 εκατ. υπογραφές για το θέμα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες (τεράστιο ποσοστό του εκλογικού σώματος), προσπαθώντας να προκαλέσει δημοψήφισμα. Αποτέλεσμα: μηδέν!

Πηγή

 

MUSE is our resistance January 13, 2011

Filed under: Uncategorized — djmanos85 @ 7:22 pm

MUSE is our resistance
Share
22
Οι Muse είναι μια αγγλική ροκ εναλλακτική μπάντα από το Teignmouth, Devon της Αγγλίας. Το συγκρότημα αποτελούν οι Matthew Bellamy (φωνή, κιθάρα, πιάνο), Christopher Wolstenholme (μπάσο, φωνητικά) και Dominic Howard (ντραμς και κρουστά). Έχουν κυκλοφορήσει πέντε στούντιο άλμπουμ – Showbiz (1999), Origin of Symmetry (2001), Absolution (2003), Black Holes and Revelations (2006) και The Resistance (2009) – ένα live album, το HAARP (2008), και μία συλλογή, το Hullabaloo Soundtrack (2002).

Οι Muse έχουν κερδίσει πολλά βραβεία μουσικής σε όλη τη σταδιοδρομία τους, μεταξύ των οποίων πέντε MTV Europe Music Awards, πέντε Q Βραβεία , οκτώ NME Awards , δύο Brit Awards και τέσσερα Kerrang! Awards.

Τα μέλη των Muse έπαιξαν σε ξεχωριστές μπάντες κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο Teignmouth Community College στις αρχές της δεκαετίας του 1990, αλλά σύντομα ο σχηματισμός των Muse άρχισε όταν ο Bellamy πέρασε την οντισιόν για τη θέση του κιθαρίστα στο συγκρότημα του Howard Dominic. Ζήτησαν από τον Chris Wolstenholme, ο οποίος έπαιζε drums, να μάθει να παίζει μπάσο για το συγκρότημα. Ο Wolstenholme συμφώνησε και ξεκίνησε τα μαθήματα.

Το 1994 το συγκρότημα χρησιμοποίησε το όνομα Rocket Baby Dolls, με ένα goth/glam στυλ και πήρε μέρος σε έναν τοπικό μουσικό διαγωνισμό συγκροτημάτων. Το συγκρότημα κέρδισε το διαγωνισμό και δήλωσαν ότι μετά από αυτό άρχισαν να παίρνουν τον εαυτό τους στα σοβαρά! Λίγο μετά το διαγωνισμό, οι τρεις τους αποφάσισαν να ξεχάσουν το πανεπιστήμιο, να εγκαταλείψουν τις δουλειές τους, να αλλάξουν το όνομα της μπάντας σε MUSE, και να απομακρυνθούν από το Teignmouth. Επέλεξαν το όνομα MUSE (Μούσα), επειδή κάποιος στο Teignmouth είπε ότι ο λόγος που κάποιοι αποφασίζουν να γίνουν μέλη μουσικών συγκροτημάτων ήταν κάποια μούσα που πλανάται πάνω από την πόλη. Επίσης, επειδή ήταν σύντομο και φαινόταν καλό σε μια αφίσα.

Source: www.ramnousia.com

 

All about Israel Kamakawiwoʻole

Filed under: Uncategorized — djmanos85 @ 7:09 pm


amakawiwoʻole was born at Kuakini Hospital in Honolulu to Henry Kaleialoha Naniwa Kamakawiwoʻole, Jr., and Evangeline Leinani Kamakawiwoʻole. He was raised in the community of Kaimuki, where his parents had met and married. He began playing music with his older brother Skippy and cousin Allen Thornton at the age of 11, being exposed to the music of Hawaiian entertainers of the time such as Peter Moon, Palani Vaughn, and Don Ho, who frequented the establishment where Kamakawiwoʻole's parents worked. Israel continued his path as his brother Skippy entered the Army in 1971 and cousin Allen parted ways in 1976 for the mainland.

Somewhere Over The Rainbow / What A Wonderful World

Problems listening to this file? See media help.
In his early teens, he studied at Upward Bound (UB) of the University of Hawaii at Hilo and his family moved to Mākaha. There he met Louis "Moon" Kauakahi, Sam Gray, and Jerome Koko.[2] Together with his brother Skippy they formed the Makaha Sons of Niʻihau. From 1976 throughout the 1980s, the Hawaiian contemporary band gained in popularity as they toured Hawaii and the continental United States and released fifteen successful albums.
In 1982, Kamakawiwoʻole's brother Skippy Kamakawiwoʻole died of a heart attack. In that same year, Kamakawiwoʻole married his childhood sweetheart Marlene. Soon after, they had a daughter whom they named Ceslie-Ann "Wehi".
[edit]Music career

"Bruddah Iz" on the cover of Facing Future
Kamakawiwoʻole formed the musical group Makaha Sons of Niʻihau with brother Skippy plus Louis "Moon" Kauakahi, Sam Gray and Jerome Koko. They recorded No Kristo in 1976 and released four more albums, including Kahea O Keale, Keala, Makaha Sons Of Niʻihau and Mahalo Ke Akua, before Skippy died of a heart attack in 1982. The group became Hawaii's most popular traditional group with breakout albums 1984's Puana Hou Me Ke Aloha and its follow-up, 1986's Hoʻola. Kamakawiwoʻole's last recorded album with the group was 1991's Hoʻoluana. It remains the group's top-selling CD.
In 1990, Kamakawiwoʻole released his first solo album Ka ʻAnoʻi, which won awards for Contemporary Album of the Year and Male Vocalist of the Year from the Hawaiʻi Academy of Recording Arts (HARA). Facing Future was released in 1993 by The Mountain Apple Company. It featured his most popular song, the medley "Somewhere Over the Rainbow/What a Wonderful World", along with "Hawaiʻi 78", "White Sandy Beach of Hawaiʻi", "Maui Hawaiian Sup'pa Man", and "Kaulana Kawaihae". Facing Future debuted at #25 on Billboard Magazine's Top Pop Catalogue chart. On October 26, 2005, "Facing Future" became Hawaii's first certified platinum album, selling more than a million CDs in the United States, according to figures furnished by the Recording Industry Association of America.[3] On July 21, 2006, BBC Radio 1 announced that "Somewhere Over the Rainbow/What a Wonderful World(True Dreams)" would be released as a single in America.
In 1994, Kamakawiwoʻole was voted favorite entertainer of the year by the Hawaiʻi Academy of Recording Arts (HARA).
E Ala E (1995) featured the political title song "ʻE Ala ʻE" and "Kaleohano", and N Dis Life (1996) featured "In This Life" and "Starting All Over Again".
Kamakawiwoʻole was known for promoting Hawaiian rights and Hawaiian independence, both through his lyrics, which often stated the case for independence directly, and his life.
In 1997, Kamakawiwoʻole was again honored by HARA at the Annual Nā Hōkū Hanohano awards for Male Vocalist of the Year, Favorite Entertainer of the Year, Album of the Year, and Island Contemporary Album of the Year. He watched the awards ceremony from a hospital room.
Alone in Iz World (2001) debuted at #1 on Billboard's World Chart and #135 on Billboard's Top 200, #13 on the Top Independent Albums Chart, and #15 on the Top Internet Album Sales charts.
[edit]Death

Throughout the later part of his life, Kamakawiwoʻole was obese and at one point carried 757 pounds (343 kg; 54.1 st) on his 6-foot-2-inch (1.88 m) frame.[4] He endured several hospitalizations because of problems caused by his weight. At age 38, he died of weight-related respiratory illness at The Queen's Medical Center in Honolulu on June 26, 1997, at 12:18 a.m.[4] Kamakawiwoʻole is survived by his wife, Marlene Kamakawiwoʻole, and his daughter, Ceslie-Ann "Wehi".[5]
The Hawaiʻi State Flag flew at half-staff on July 10, 1997, the day of Kamakawiwoʻole's funeral. His koa wood coffin lay in state at the Capitol building in Honolulu. He was the third person in Hawaiian history to be awarded this honor, and the only one who was not a government official. Approximately ten thousand people attended the funeral. Thousands of fans gathered as his ashes were scattered into the Pacific Ocean at Mākua Beach on July 12, 1997.[5]
On September 20, 2003, hundreds paid tribute to Kamakawiwoʻole as a bronze bust of the revered singer was unveiled at the Waianae Neighborhood Community Center on Oʻahu. The singer's widow, Marlene Kamakawiwoʻole, and sculptor Jan-Michelle Sawyer were present for the dedication ceremony.
Source:Wikipedia

 

Yann Tiersen – Sur le fil March 25, 2010

Filed under: Uncategorized — princess-pro~not yet queen;)~ @ 9:53 am

 

The Secret Life of Bees February 22, 2010

Filed under: Uncategorized — emmaki @ 4:11 pm

Set in California in 1963, The Secret Life of Bees tells the story of 14 year-old Lily Owens who is in search of her mother’s past. Uncertain and depressed by her daily life style, Lily looks to the bees that visit her room for comfort. Things take a turn for the worse when Lily’s black “stand-in mother,” Rosaleen, heads into town one day to exercise her newly-acquired ability to register to vote. Encountering a group of rowdy white men, Rosaleen pours the juice of her snuff onto the shoes of a white man and then refuses to apologize. Rosaleen is beaten and jailed along with Lily. Lily’s father, T-Ray, bails out Lily, but leaves Rosaleen even though she has given him at least 10 years of housekeeping and nanny duties. Outraged, Lily ends up breaking Rosaleen out of a hospital. She decides their destination is Tiburon, South Carolina because she found a small, wooden plaque with an image of a black Virgin Mary pasted on it, and the words “Tiburon, SC” carved on the back in her mother’s belongings.
In Tiburon, Lily sees the same Black Madonna adorning a bottle of honey at a diner. She and Rosaleen go to find the woman who makes it, August Boatwright, who lives with her sisters: May, who is a bit light-headed and traumatized about the death of her twin sister April. There is also June, who is an ardent feminist. They had the names of the calendar because their mother enjoyed spring time.

I don’t relly cry during movies but with this i cried till the end.. It is a movie that really passes messages and i really suggest it if you are not busy enough to watch it😛

 

Apology

Filed under: Uncategorized — emmaki @ 3:38 pm

nassia im really sorry that you had to control this blog by yourself all this time although we made it all together.. so i would like to post some things in order to help you..

 

you know me-Robbie Williams January 8, 2010

Filed under: Music — princess-pro~not yet queen;)~ @ 6:36 am