ΟΙ ΑΥΣΤΡΙΑΚΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ Ν’ ΑΠΟΦΑΣΙΣΟΥΝ – ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΧΙ!
Share
Λαϊκή υπερκομματική πρωτοβουλία για την έξοδο από την ΕΕ, για να σωθούν τα υπαρξιακά θεμέλια της Αυστρίας
Σε απάντηση της προσπάθειας για μία βίαιη επιβολή της Συνθήκης της Λισαβόνας, ομάδα πολιτών δρομολόγησε μια εθνική πρωτοβουλία για να εξασφαλιστεί η έξοδος της Αυστρίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
………
Τα κυριαρχικά δικαιώματα που μεταβιβάστηκαν στους κοινοτικούς οργανισμούς, όπως προβλέπεται στη Συνθήκη της Λισαβόνας, περιορίζονται και σε συνέπεια αυτού του γεγονότος, δεν είναι δημοκρατικά νομιμοποιημένα
………
Η ελευθερία και η δημοκρατία είναι το αποτέλεσμα μιας μακράς πάλης, οι ισχυροί δεν άφησαν ποτέ ηθελημένα την εξουσία.
Πώς θα υποστηρίξετε αυτή τη λαϊκή πρωτοβουλία;
Όλοι οι Αυστριακοί πολίτες, ηλικίας 16 ετών και άνω, δικαιούνται να υπογράψουν τις λαϊκές πρωτοβουλίες.
Μόλις συγκεντρωθούν 8.032 υπογραφές (1 τοις χιλίοις του πληθυσμού), το Υπουργείο Εσωτερικών θα ανακοινώσει δημοσίως σε πια εβδομάδα θα συλλεχτούν υπογραφές για το σύνολο της χώρας.»
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο – είμαι σίγουρος ότι θα δονήσει χορδές στις ψυχές πολλών από σας.
Πολύ τούς ζηλεύω τους Αυστριακούς (καλοπροαίρετα φυσικά): για την οικονομία τους, για την ποιότητα ζωής τους, για την οργάνωση του κράτους τους, προπάντων όμως για την συνταγματική προνοητικότητά τους: οποιοσδήποτε μπορεί να κινήσει διαδικασία δημοψηφίσματος, συγκεντρώνοντας προαποφασισμένο αριθμό υπογραφών. Θα ήθελα πάρα πολύ να δω παρόμοιες διαδικασίες να κινούνται και στην Ελλάδα (υποπτεύομαι ότι ‘κρίσιμη μάζα’ ψηφοφόρων υφίσταται). Πλην όμως, κάτι τέτοιο είναι παντελώς ανέφικτο, βάσει του παρόντος Συντάγματός μας (άρθρο 44 – χαίρε! ‘Δημοκρατία’!): μοναδικός αρμόδιος για την πρόταση δημοψηφίσματος είναι η Βουλή – δείτε wikisource.org. *
«Αποφασίζομεν και διατάσσομεν…» έλεγε ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος (1967), στηριζόμενος στις τότε διαθέσιμες δυνάμεις καταστολής, καθώς και στην τότε ψυχική καταρράκωση των Ελλήνων. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και σήμερα, με τις δυνάμεις καταστολής να φορούν ‘δημοκρατικό/συνταγματικό’ μανδύα και με τα ΜΜΕ να καταρρακώνουν συστηματικά τους Έλληνες, προκαλώντας εθνική κατάθλιψη, αύξηση αυτοκτονιών (δείτε, π.χ., εδώ) και φαινόμενα ‘αυτομαστίγωσης’.
Πως μπορούμε ν’ αντιδράσουμε εν προκειμένω (όσοι θέλουμε ν’ αντιδράσουμε); Νομίζω απαιτώντας, κατ’ αρχήν, σύγκληση Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης (το πώς και τις λοιπές διαδικασίες/τεχνικές λεπτομέρειες δεν τις γνωρίζω – ας μιλήσουν οι ειδικοί). Το πρώτιστο, όμως, είναι να μετρηθούμε πόσοι είμαστε, κατά την γνώμη μου. Μια πιθανή μέθοδος (διαδικτυακή – διεθνώς καταξιωμένη) είναι μέσω www.gopetition.com. Το πεδίο είναι ανοικτό για όσους θέλουν να προτείνουν συγκεκριμένη σχετική διατύπωση ή έχουν άλλες (άμεσα υλοποιήσημες) προτάσεις. Θα έλεγα, πάντως! , ν’ αποφύγουμε τις συνήθεις υπερβολές, φραστικές ‘κορώνες, καθώς και ‘ψηφοφορίες’ μέσω blogs – δεν έχουν καμία απολύτως βαρύτητα ή αξιοπιστία!
*Ιστορική σημείωση: ο πρώην αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος κατάφερε να μαζέψει πάνω από 3 εκατ. υπογραφές για το θέμα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες (τεράστιο ποσοστό του εκλογικού σώματος), προσπαθώντας να προκαλέσει δημοψήφισμα. Αποτέλεσμα: μηδέν!
The Secret Life of Bees tells the story of 14 year-old Lily Owens who is in search of her mother’s past. Uncertain and depressed by her daily life style, Lily looks to the bees that visit her room for comfort. Things take a turn for the worse when Lily’s black “stand-in mother,” Rosaleen, heads into town one day to exercise her newly-acquired ability to register to vote. Encountering a group of rowdy white men, Rosaleen pours the juice of her snuff onto the shoes of a white man and then refuses to apologize. Rosaleen is beaten and jailed along with Lily. Lily’s father, T-Ray, bails out Lily, but leaves Rosaleen even though she has given him at least 10 years of housekeeping and nanny duties. Outraged, Lily ends up breaking Rosaleen out of a hospital. She decides their destination is Tiburon, South Carolina because she found a small, wooden plaque with an image of a black Virgin Mary pasted on it, and the words “Tiburon, SC” carved on the back in her mother’s belongings.
I know that stress shortens our lives as we overlook significant things about us just because we’re stressed all the time. I’ m of the opinion that sometimes it helps us,not in the way most of us tend to believe-that its makes us do even better in exams-…in a different way. Take me for example. Last Saturday, we were sitting for the speaking test of Michigan proficiency,and to be honest, I was so nervous that I was afraid even to walk into the examiner’s room. Nevertheless, after leaving the room, I was feeling so relieved and excited that I’m sure I’ll remember this day as one of the most strong moments of my life. That’s what I’m talking about. Stress sometimes makes us live some very unique feelings. Anticipation, enthousiasm,and even depression.


